นางตานีใต้แสงจันทร์ดับ

หลังเที่ยงคืน คนแก่ในบ้านหนองสาบานห้ามใครเดินผ่านสวนกล้วยท้ายวัด เพราะมีต้นกล้วยตานีต้นหนึ่งไม่เคยออกเครือ แต่ทุกคืนวันพระจะมีเสียงผู้หญิงฮัมเพลงกล่อมเด็กดังมาจากกาบใบ

คืนที่ฝนหยุดใหม่ ๆ เมฆขับรถมอเตอร์ไซค์กลับจากงานศพ เขาเห็นหญิงสาวนุ่งสไบเขียว ยืนอยู่ข้างต้นกล้วย ผมยาวเปียกแนบแก้ม เธอยิ้มแล้วถามว่า “พี่ เห็นลูกฉันไหม”

เมฆคิดว่าเป็นคนหลงทาง จึงเปิดไฟฉายส่องพื้น ชั่วขณะนั้น เขาเห็นเงาเล็ก ๆ คลานวนรอบโคนต้นกล้วย แต่พอกะพริบตา เงานั้นก็หายไป เหลือเพียงหยดน้ำแดงคล้ำซึมออกจากลำต้น

หญิงสาวเดินเข้าหาต้นกล้วย กาบใบแยกออกเหมือนประตู เธอค่อย ๆ จมหายเข้าไปทั้งร่าง ก่อนเสียงเด็กหัวเราะจะดังจากในปล้องกล้วย

เช้ามา ชาวบ้านพบรถเมฆล้มอยู่หน้าสวน เขานั่งกอดต้นกล้วยตานีแน่น พึมพำว่า “ลูกเขาหนาว…”

ไม่มีใครดึงเขาออกได้ จนพระมาสวด เขาจึงปล่อยมือ แต่บนลำต้นมีรอยนิ้วเล็ก ๆ นับสิบ กำชายเสื้อเขาไว้จากด้านใน